Ég biðst afsökunar á þessarri löngu færslu
Það er frá tvennu að segja í dag í fyrsta lagi
Saga 1: Síminn
Ég týndi símanum mínum í dag og eyddi um 1-2 kl. í að leita að honum fór í allar skólastofur og inn í tölvuver og niður í íþróttahús spurði marga fór meira segja heim þræddi alla leiðir sem á vegi mínum voru þennan morgun fóðrið í úlpunni minni var orðið svo slitið að ekki er hægt að geyma neitt ganglegt í vösunum lengur.
Er ég hafði gefið upp alla von hélt ég heim á leið súr í bragði og vonsvikinn en samt var þetta svo eðlilegt, og hugsaði að síminn minn kæmi nú ljós einhvertíman, eins og bækurnar mínar sem ég týndi um dagiin reyndar hafa þær ekki en komið í ljós en það hlýtur að koam að því.
en alla vegaa ég var kominn heim og er ég labbaði að húsinu heyrði ég kunnulegan hljóm, hljóm sem ég heyrði bara er hringt var í mig
ég minntist þess þá að ég skrapp heim í hádeginu og gæti kannski verið að síminn minn hefðu dottið í snjóinn, ég labbaði inn með töskuna með bros á vör en vissi að þetta ætti eftir að ver vandasamt verk því ég heirði rétt síðasta tóninn svo ég náði ekki að staðsetja símann.
Er ég kom inn lét ég töskuna frá mér og labbaði ómeðvitað inn á bað og skimaði í kringum mig en sá ekkert kveikti eg þá ljósinn en sá heldur ekkert en er augun mín skimuðu yfir þetta litla baðherbergi þá kom í ljós að síminn min lá á snyrti hillunni minn á baðinu.
saga 2: bílinn
Ég var að sendast á pizza 67 í kvöld fór með heimsendingu til Alexöndru og Bjössa
er ég kom út að bílnum ( svartur subaru )efti að hafa látið af mér tvær gósmætar pizzur
þá greyp í handfangið á bílnum en hann opnaðist ekki, hann var sem sé læstur ég leitaði og leitaði að lykklunum en komst fljót að þeirri niðurstöðu að bíllinn hefði læst lykklana inn í bílnum
Mig minnti endilega að yfirmaður minn hefði sagt mér sögu um svipað atvik sem hann hefði lent í.
Ég var notlega í heimsendingu og með læstan bíl út í bæ sem er ekki mjög gott,
en sem betur fer þá hafði ég hreinsað upp heimsendingarnar af borðinu og var þetta síðasata sendinginn í bili en vissi einganveginn hvort fleiri sendingar biðu mín.
Þar sem ég þekkti nú vel heimilsfólkið þaran á bæ fékk ég að nota tellifónið ( síamann ) og hringdi í bossinn yfirmanninn og ég lét eina starfsmanneskju sækja fyrir mig aukalykill til yfirmannsins og fær mér hann.
Yfirmenn mínir fanst nú þetta hálf undarlegt að bílinn hefði læstlyklana inn og fóru bera upp á mig sakir að hefði nú kannski rekiði mig í einhver takka ég þverneitaði notlega fyrir það sár móðgaður því ég léti nú ekki fólk halda að ég væri einhver
3 ára smákrakki staddur í fjólskylduferð í Húsavík ( fjarri mannabyggð )sem hefði læst sig inn í bíl í með því að ýti óvart á samlæsinguna
(Stefán Bragi ég er ekki endilega að beina þessu að þér ) bara tók dæmi sem getur átt við hvern sem er.)
15 mínutur síða fæ ég lykilinn í hendur ég tek við honum og hyggst opna bílinn með samlæsingunni en ekkert skeður enginn ljós og bílinn opnast ekki þá fer minn aðeins að hugsa (eða ekki) og labba fram hjá næsta bíll sem var jeppi og vitið menn hinum megin við jeppann var bílinn sem ég var á, ólæstur og allt
ekkert vandræðalegt
ekki von að hinn bilinn hafi verið læstur sem var blár wolsvagon því ekki vill eigandinn að einhver haugstropaður sendill fari að vaða upp í hann í tíma og ótíma.
----------------------------------
Bergvin Snær Andrésson